MERE RITZ verandert midweekse meltdown in alt-pop-empowerment op ‘Hump Day’
- VAN AAKSTER

- 8 jul
- 1 minuten om te lezen

Met haar nieuwste single "Hump Day" verandert de genre-overschrijdende alt-pop provocateur MERE RITZ haar doordeweekse malaise in een kosmische confrontatie met liefdesverdriet. Het nummer, dat toepasselijk op woensdag 2 juli verscheen, is een surrealistische, glinsterende rit door woede, veerkracht en verdraaide humor na een relatiebreuk – allemaal verpakt in een retrofuturistisch sonisch pakketje."Hump Day" begint met dromerige, bijna zoetsappige vocalen en klinkt aanvankelijk als een luchtig synthpop-slaapliedje.
Maar laat je niet misleiden – onder het glinsterende oppervlak schuilt een emotionele tijdbom. De tekst balanceert op het koord tussen ironie en woede, hint naar gewelddadige impulsen jegens een ex, maar behoudt tegelijkertijd een sluwe, theatrale toon. Het is pure Freudiaanse fantasie, gehuld in strass-steentjes en verpakt in suikerspin. Dan, net terwijl het sarcasme suddert, snijdt een vervormde gitaar door de waas – en scheurt het nummer wijd open in een cathartische uitbarsting van opgekropte emotie.RITZ noemt het een veerkrachtanthem, en de metafoor van het overwinnen van de "drempel" van je ex en die in de "achteruitkijkspiegel" achterlaten is zowel brutaal als herkenbaar.
Haar zang is even krachtig als eigenzinnig – nooit helemaal gepolijst, altijd emotioneel eerlijk. Na het succes van haar single "Rodeo Clown" (geprezen door 1111C3w en gefeatured door Grimy Goods), bevestigt "Hump Day" MERE RITZ verder als een rijzende ster met een uitgesproken stem en visie. Ze creëert een geluid dat Y2K-nostalgie combineert met futuristische flair, en biedt muziek die zowel vertrouwd als gedurfd nieuw aanvoelt."Hump Day" is niet zomaar een nummer – het is een doordeweeks anthem voor emotioneel losgeslagen en heerlijk helende mensen.











Opmerkingen