Vluchtige schaduwen in bloei: West Wickhams' "Sakura" EP

West Wickhams' Sakura EP ontvouwt zich als een soft-focus mijmering gevormd door schaduw, herinnering en vergankelijkheid. Gebouwd rond het Japanse concept van mono no aware - het stille bewustzijn van de vergankelijkheid van het leven - leunt de vijfsporen release op de schoonheid van dingen die niet lang duren en vindt betekenis precies in hun kwetsbaarheid. Net als kersenbloesems zelf, bloeit Sakura kort, maar laat een aanhoudend emotioneel spoor achter. De EP opent met "Up to the Old Tricks", een nummer dat onmiddellijk het lo-fi post-punk-droomlandschap van West Wickhams vestigt. Wazige synths, ingetogen ritmes en een gevoel van emotionele onthechting trekken de luisteraar naar een wereld die zowel intiem als enigszins onwerkelijk aanvoelt. Er is een slaapkamer-pop nabijheid van het geluid, maar het wordt gefilterd door noir psychedelia, waardoor de muziek een donkerdere, meer introspectieve rand krijgt. In de hele EP tonen Jon Othello en Elle Flores een sterke gevoeligheid voor de sfeer.

Liedjes drijven af in plaats van vooruit te rijden en omarmen terughoudendheid en textuur over open luchtige haken. Deze benadering weerspiegelt de filosofie in het hart van Sakura: momenten zijn bedoeld om gevoeld te worden, niet gehaast of overdreven uitgelegd. De productie voelt opzettelijk onvolmaakt aan, wat het idee van schoonheid versterkt dat wordt gevonden in verval, afstand en emotionele dubbelzinnigheid. De achtergrond van het duo voegt nog een laag intriges toe. Afkomstig uit Tresco op de eilanden Scilly - een eiland doordrenkt van mythe, scheepswrakken en subtropische vreemdheid - dragen West Wickhams een gevoel van buitenaardsheid in hun muziek. Die beelden volgen hen naar Richmond, Surrey, waar hun ingebeelde mythologie blijft groeien. Ze beschrijven zichzelf als een rivaliserende bende van de Bromley Contingent en mengen een punkhouding met gotische romantiek, waardoor een geluid ontstaat dat geworteld aanvoelt in invloed, maar toch duidelijk zijn eigen.

Invloeden variërend van Edgar Allan Poe en Daphne du Maurier tot oude mythen, pijporgels, abstracte kunst en donkere punkcultuur sijpelen subtiel door in het emotionele weefsel van de EP. Deze referenties zijn nooit letterlijk; in plaats daarvan informeren ze de stemming - mistig, herfstachtig, enigszins spookachtig. Het slotnummer, "Save Yourself", fungeert als een passende conclusie, die noch oplossing noch ontsnapping biedt, maar een stille acceptatie van emotionele kwetsbaarheid. Sakura is een compacte maar suggestieve EP die aandachtig luisteren beloont. West Wickhams slagen erin om mono no aware te vertalen naar geluid, waardoor een lo-fi post-punk droomlandschap wordt gecreëerd dat ons er zachtjes aan herinnert om bij de vluchtige momenten te zitten terwijl ze er nog zijn.