Wanneer inspiratie muziek wordt: Reetoxa’s “Dancing With Lou”

Sommige nummers beginnen met een melodie, terwijl andere beginnen met een herinnering die weigert te verdwijnen. “Dancing With Lou” van Reetoxa behoort duidelijk tot die tweede categorie. Afkomstig van het veelgeprezen album Soliloquy, verandert het nummer een bepalende muzikale ontmoeting uit de tienerjaren van Jason McKee met de muziek van Lou Reed in een energiek en persoonlijk rocknummer over inspiratie, artistieke vrijheid en het ontdekken van de moed om zonder grenzen te schrijven. Het verhaal achter het nummer geeft het veel van zijn karakter. Op vijftienjarige leeftijd maakte Jason McKee via de vader van een vriend kennis met het solowerk van Reed, te beginnen met The Blue Mask. In een periode waarin grunge en alternatieve rock het muzikale landschap domineerden, opende die ervaring voor McKee een nieuwe creatieve deur. Reeds bereidheid om ongemakkelijke onderwerpen te verkennen en zonder duidelijke beperkingen te schrijven, liet de jonge songwriter zien dat muziek eerlijk, onvoorspelbaar en volledig persoonlijk kon zijn.

“Dancing With Lou” legt dat gevoel van ontdekking vast zonder overdreven nostalgisch te worden. In plaats daarvan maakt Reetoxa van de herinnering een hedendaags rocknummer dat wordt gedreven door energie en beweging.

McKee wilde een nummer met een rauw rock-’n-rollkarakter dat tegelijkertijd geschikt was voor de dansvloer, en het resultaat brengt die twee kwaliteiten overtuigend samen. De gitaren zorgen voor de nodige scherpte, terwijl het ritme het nummer voortstuwt met een toegankelijke en aanstekelijke drive. De uitvoering profiteert van een ervaren groep muzikanten. McKee verzorgt de zang, teksten en songwriting, terwijl Peter Marin van JET de drums speelt, James Ryan gitaar bijdraagt en Kit Riley bas speelt. Hun gezamenlijke ervaring geeft de opname een zelfverzekerde liveband-kwaliteit, waardoor het nummer zijn rauwe karakter behoudt zonder aan productiedetail in te boeten. Opgenomen in The Avenue studio in Cheltenham en gemixt en gemasterd door Simon Moro, weerspiegelt het nummer de balans tussen McKee’s verleden en heden. De locatie van de studio, tussen zijn jeugd in Frankston en zijn huidige leven in Melbourne, voegt een extra laag toe aan een nummer dat al sterk draait om herinneringen en persoonlijke ontwikkeling.

Wat “Dancing With Lou” bijzonder aantrekkelijk maakt, is dat het eerbetoon oprecht aanvoelt en niet geforceerd. McKee’s verbondenheid met Reed bleef zijn hele leven bestaan en leidde uiteindelijk tot een ontmoeting tijdens de Ecstasy-tour. Het verhaal dat Reed McKee’s trillende arm ondersteunde terwijl hij een poster signeerde, laat zien hoe betekenisvol die invloed voor hem was. De ingelijste poster is nu een blijvende herinnering aan de verbinding tussen inspiratie en artistieke identiteit. “Dancing With Lou” viert uiteindelijk meer dan één muzikant. Het viert het moment waarop een artiest ontdekt dat hij de vrijheid heeft om zichzelf te zijn. Met zijn energieke ritme, gitaargedreven sound en diep persoonlijke verhaal levert Reetoxa een nummer dat zowel feestelijk als authentiek aanvoelt. Het is een passend hoofdstuk in Soliloquy en opnieuw een sterk voorbeeld van Jason McKee’s vermogen om levenservaringen om te zetten in memorabele rockmuziek.